یادته...؟!

یادته گفتی داریم برای همدیگه یه شرط؟

که بمیریم اگه داشته باشیم قلب سنگ و سرد

باشیم همیشه برا هم مثل دارو و مثل مرحم

اما فهمیدیم عشق بینمون بوده خنثی

فقط میکردیم برا هم تظاهر و ادعا

تو قرارا فقط به همدیگه میکردیم سلام

یه چیز کم داشتیم مثل موسیقیه بی کلام

روزامون شده بود مثل کاغذای باطله

که ما خطای توش بودی خطای بی عاطفه

دیگه فایده ای نداره هر چی بگی ببخشید

چون چشمامون چیزی رو که باید نمیدید، دیگه دید

برو ولی من تو رو دیگه نمیکنم حلال

تو اون دنیا باز خوستت میکنم با چندتا سوال

تنهام بذار عشق تو وجودم شده خاموش

لااقل بی انصاف برای مرگم تیره بپوش

فکر میکردم با نفرینام زندگیت بشه جهنم

حالا دیگه دارم میگم زیر لب اشهدمو

برو به آرزوت رسیدی نمی بینی منو

روحم میخنده موقع گذاشتنم توی قبر

اشک میریزی انگار از چشات میباره ابر

تو اومدی پیشم مثل نوش داروی بعده مرگ

که نداره اثری نمیاره به زحم رنگ

آخرش میگی تو ذهنت دوستت دارم همیشه

مثل اقیانوسی که امکان نداره خشک بشه

میخوام بگم قبل از دست دادن کسی

قدرشو بدونید شاید فردا نداره نفسی

مثل من که با تو بودم ولی تو با من نبودی

نمیدونم عاشق چشمای کی شده بودی

دیدارمون به قیامت باشه ای رفته به باد

توی پاییز وقتی تنها تو برگا قدم زدی

بدون اینو که دل من هنوزم دنبالته

ولی افسوس یکی دیگه زیر بارون پا به پاته

هر کجا محرم شدی چشم از خیانت بازدار ، بسا محرم که با یک نقطه مجرم میشود