اگر مهربانی یکی از درسهایمان بود، بی شک تو شاگرد اول دنیا بودی...
بلبلان از بوی گل مستند و ما از روی دوست...
دیگران از ساغر و ساقی و ما از جام دوست...
برای خندیدن منتظر خوشبختی نباش...
شاید خوشبختی منتظر خنده ی توست...
ساقیا! باز خماریم به جامی بنواز...
خاطر خسته ما را به سلامی بنواز...
گر میسر نشود بگذری از کوچه ما...
گاه گاهی دل ما را به پیامی بنواز!
اگه فراموشم کنی میرم سراغ سرنوشت...
میگم چرا اسم منو فقط تو قلب تو نوشت...
اگه فراموشم کنی سلطان قصر غم میشم...
مثل یه شمع بی فروغ لحظه به لحظه کم میشم...
زندگی همچون بادکنکی است در دستان کودکی که همیشه ترس از ترکیدن آن لذت داشتن آن را از بین می برد. شاد بودن تنها انتقامی است که می توان از دنیا گرفت، پس همیشه شاد باش. امروز را برای ابراز احساس به عزیزانت غنمینت بشمار، شاید فردا احساس باشد اما عزیزی نباشد. کسی را که امیدوار است، هیچ گاه نا امید نکن... شاید امید تنها دارایی او باشد. اگر صخره و سنگ در مسیر رودخانه زندگی نباشد، صدای آب هرگز زیبا نخواهد شد.
